چرا در تاریخ ایران مبارزه با استبداد مولد استبدادی دیگر است؟

در150 سال اخیر دست کم دو انقلاب، یک جنبش ملی و یک حرکت اصلاح طلبانه در دفاع از آزادی، دموکراسی و توسعه اجتماعی- اقتصادی ایران به وقوع پیوستند که همۀ آنها با فداکاری ها و هزینه های بسیار همراه بودند. شاید بتوان گفت در بعضی موارد به موفقیت هایی دست یافتند اما هرگز به هدف اصلی شان که همان آزادی و دمکراسی است دست نیافته اند

تاریخ 200 سال اخیر ایران نشان داده که قدرت های سیاسی در ایران از متن وبطن جامعه توسط خود مردم رویانیده شده و سپس خود این مردم قربانی آن شده اند . به طور کلی ایرانیان نه تنها با حرکت های سازنده و اصلاح کننده مخالفی ندارند بلکه همیشه به آنان علاقمند نیز بودند. حرکت های سازنده افرادی چون قائم مقام ، میرزا تقی خان و دکتر مصدق

پرسش: چرا کوشش های شخصیت ها و دولت های اصلاح طلب و یا جنبش ها و انقلاب های اجتماعی با موفقیت قطعی همراه نشدند و به تثبیت نهادهای دموکراتیک و توسعه پایدار نینجامیدند؟

اما به دلایل اجتماعی و ریشه فرهنگی برای حمایت از آنها به صورت جدی، عقلانی و فعال برخورد نکرده، بلکه برخورد انفعالی و عاطفی داشته است. دوست داشتن، آرزو داشتن، خیالاتی بودن، هزار گرا و چند قطبی بودن و ……همه اینها با عمل کردن بسیار متفاوت است.

در سوابق فرهنگی ما هرگز انگیزه های ملی وجود نداشته بلکه یا قومی بوده یا دینی. به عنوان مثال در زمان مصدق تظاهراتی به نفع مصدق انجام شد ولی زمانی که مصدق مشکلات اداره اقتصاد ملی را پیش کشید و حضور جدی تر مردم در صحنه نیاز بود مردم صحنه را ترک کردند این نشان می دهد که در سوابق ایران انگیزه های ملی باعث در صحنه بودن مردم نبوده است.

مبارزات مردم ایران با عقب ماندگی، و استبداد و استعمار یک نبرد سطحی بود، زیرا همه را در  استبداد خلاصه می کرد. ایرانیان زمانی موفق مبارزه با عقب ماندگی خواهند شد که با این شیوه «مبارزه سیاسی» که در بالا گفته شد مبارزه کنند. مردم ایران در طول تاریخ بارها با حکومت های نامطلوب داخلی و سیاست وابستگی به کشورهای غرب مبارزه کرده اند ولی تا کنون موفق نشدند

و متاسفانه هنوز درس عبرتی برای تجدید نظر نگرفته اند

پس دست از خیالات و آرزوها باید برداشت و به صورت عقلانی و با تجزیه تحلیل باید عمل کرد

ادامه دارد…..

Advertisements

5 پاسخ to “چرا در تاریخ ایران مبارزه با استبداد مولد استبدادی دیگر است؟”

  1. دست نوشته Says:

    مبارزه باید آگاهانه باشه. اعتراض باید آگاهانه باشه. انتقاد باید آگاهانه باشه.
    همه اینها وقتی پایه درستی نداشته باشند٬ با اتلاف هزینه و انرژی زیادی نتیجه عکس خواهند داد.
    امیدوارم عاقبت جنبش ختم به خیر بشه. گرچه خیلی امید دارم چون در مقایسه با قبل حرکت‌ها اکثرن آگاهانه هست و عنصر اصلی ظاهرن بدست اومده.

  2. مسیحا Says:

    درود بر شما.از قضا از همان روزهای اغازین اعتراضات من هم در هر جمع و محفلی بر برخورد عقلانی و اینده نگرانه تاکید می کردم اما متاسفانه گروهی بر این باورند که برای جذب عوام و توده ها باید از قهرمان سازی و تحریک احساسات آنها استفاده کرد .ما هم می ترسیم نطفه یک استبداد دیگر در شرف انعقاد باشد

  3. Ghalam Says:

    به نظرم مردم ایران معمولا در یک موجی‌ قرار میگیرند و به انقلاب یا اصلاحی‌ دست میزنند و کمتر آگاهانه بوده و مخصوصا معمولا رهبران این جنبش ها انگیزه های گروهی‌ و شخصی‌ خود را معمولا بر خواسته های عمومی‌ مقدم میدانستند

  4. حسن Says:

    علت استبداد از پی استبداد کاملا مشخص است…چون مثلا الان هفتاد میلیون نفر در ایران زندگی می کنند….خوب از بین این هفتاد میلیون مستبد می خواهید حکومت غیر مستبد بروئید؟…و حکومت غیر مستبد حاکم شود ؟….چه توقع بیجایی!!!!! خوب روی حرف من فکر کنید….اینجا من نمی توانم موضوع را کالبدشکافی کنم….فقط باید به تعریف مستبد و استبداد رجوع شود…بحث مفصل دارد…..یادتان باشه…..هفتاد میلیون مستبد….خودم هم جزو آنها هستم….

  5. خلیل Says:

    حسن آقا درست می گوید اما نه به آن سفتی. بلاخره زندگی به جوان ها یادداده است که چگونه می توان تعامل کرد. من به نسل جوان اقشار تحصیل کرده ی متوسط امیدوارم. آبشخور ریشه های استبداد آرام آرام خشک می شوند.


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: